കേരളത്തിന്റെ തനതായ കലാരൂപങ്ങൾ
1. കഥകളി (Kathakali)
ലോകപ്രശസ്തമായ ഈ ശാസ്ത്രീയ നൃത്തരൂപം “കലകളുടെ രാജാവ്” എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
- വേഷം: പച്ച (സാത്വികം), കത്തി (രാജസം), കരി (താമസം), താടി (ചുവന്നതാടി, വെളുത്തതാടി, കറുത്തതാടി), മിനുക്ക് എന്നിങ്ങനെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിനനുസരിച്ച് വേഷങ്ങൾ മാറുന്നു.
- അഭിനയം: മുദ്രകളിലൂടെയും (ഹസ്തലക്ഷണ ദീപിക), കണ്ണ്, പുരികം, മുഖം എന്നിവയുടെ ചലനങ്ങളിലൂടെയുമാണ് കഥാവിഷ്കാരം നടത്തുന്നത്. പാട്ടുപാടുന്നവർ വശത്തിരുന്ന് കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ നടൻ അത് അഭിനയിച്ച് കാണിക്കുന്നു.
2. മോഹിനിയാട്ടം (Mohiniyattam)
കേരളത്തിന്റെ തനതായ ലാസ്യനൃത്തമാണ് മോഹിനിയാട്ടം. പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ ‘മോഹിപ്പിക്കുന്ന നൃത്തം’ എന്നാണിതിന്റെ അർത്ഥം.
- സവിശേഷത: വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ശരീരചലനങ്ങളും ആന്ദോളനങ്ങളും (Swaying movements) ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.
- വേഷവിധാനം: കസവ് കരയുള്ള വെളുത്ത സാരിയും തലയുടെ വശത്തായി കെട്ടുന്ന മുല്ലപ്പൂവുമാണ് മോഹിനിയാട്ടത്തിന്റെ പ്രധാന അടയാളം.
3. തെയ്യം (Theyyam)
ഉത്തരമലബാറിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു അനുഷ്ഠാന കലയാണിത്.
- ദൈവിക സങ്കല്പം: തെയ്യം കെട്ടിയാടുന്ന വ്യക്തി ദൈവത്തിന്റെ രൂപമാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇതിനെ ‘ദൈവം’ എന്ന വാക്കിന്റെ വകഭേദമായി കാണുന്നു.
- പ്രത്യേകതകൾ: വലിയ മുടികളും (Headgear) മുഖത്തെഴുത്തും കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള വേഷങ്ങളും ഇതിനെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കുന്നു. ചെണ്ടയുടെയും ഇലത്താളത്തിന്റെയും ശബ്ദത്തിൽ തെയ്യം തുള്ളുന്നത് കാണാൻ വിദേശികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ എത്താറുണ്ട്.
4. കൂടിയാട്ടം (Koodiyattam)
ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ സംസ്കൃത നാടക രൂപമാണിത്. യുനെസ്കോ (UNESCO) ഇതിനെ ലോകപൈതൃക കലയായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ കൂത്തമ്പലങ്ങളിലാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കാറുള്ളത്.
5. കലരിപ്പയറ്റ് (Kalaripayattu)
കലാരൂപം എന്നതിലുപരി കേരളത്തിന്റെ പാരമ്പര്യ ആയോധനകലയാണിത്. പല നൃത്തരൂപങ്ങളിലെയും ശാരീരിക ചലനങ്ങൾ (ചുവടുകൾ) കളരിപ്പയറ്റിൽ നിന്നും കടംകൊണ്ടതാണ്. വടക്കൻ പാട്ടുകളിലെ വീരഗാഥകൾ ഇതിനോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു.
തുള്ളൽ
തുള്ളൽ കേരളത്തിന്റെ തനതായ ഒരു കലാരൂപമാണ്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രശസ്ത കവിയായ കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരാണ് ഈ കലാരൂപം ആവിഷ്കരിച്ചത്. ലളിതമായ മലയാളം, ഹാസ്യം, സാമൂഹിക വിമർശനം എന്നിവയാണ് തുള്ളലിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണങ്ങൾ.
തുള്ളലിനെ പ്രധാനമായും മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം:
- ഓട്ടൻ തുള്ളൽ: ഏറ്റവും പ്രചാരത്തിലുള്ളതും വേഗതയേറിയതുമായ രൂപം.
- ശീതങ്കൻ തുള്ളൽ: താരതമ്യേന വേഗത കുറഞ്ഞതും ലളിതവുമായ രൂപം.
- പറയൻ തുള്ളൽ: ഏറ്റവും മന്ദഗതിയിലുള്ളതും ഭക്തിക്ക് പ്രാധാന്യമുള്ളതുമായ രൂപം.
പ്രധാന സവിശേഷതകൾ:
- സാമൂഹിക പരിഹാസം (Satire): പുരാണ കഥകളെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിലും, അക്കാലത്തെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയെയും മനുഷ്യസഹജമായ തെറ്റുകളെയും നർമ്മത്തിലൂടെ വിമർശിക്കാൻ നമ്പ്യാർ തുള്ളലിനെ ഉപയോഗിച്ചു.
- ഏകാംഗ പ്രകടനം: ഒരാൾ തന്നെയാണ് ഇതിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതും പാടുന്നതും അഭിനയിക്കുന്നതും. ഇതിനെ സഹായിക്കാൻ പിന്നിൽ പാട്ടുകാരും മദ്ദളം, ഇലത്താളം തുടങ്ങിയ വാദ്യങ്ങളും ഉണ്ടാകും.
- ജനകീയ ഭാഷ: കഥകളി പോലെയുള്ള കലകൾ പണ്ഡിതന്മാർക്ക് മാത്രമായിരുന്ന കാലത്ത്, സാധാരണക്കാർക്കും മനസ്സിലാകുന്ന ലളിതമായ മലയാളം തുള്ളലിൽ ഉപയോഗിച്ചു.
- വേഷവിധാനം: മുഖത്ത് പച്ച തേച്ച്, നെറ്റിയിൽ ചന്ദനക്കുറിയും കണ്ണെഴുത്തും ഉണ്ടാകും. അരയിൽ ചുറ്റിയ ഉടുപ്പും (ചിറക് പോലെയുള്ള വസ്ത്രം) കിരീടവും ഇതിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി നൽകുന്നു.
കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിൽ വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ച ഒരു കലാരൂപമാണിത്. സാധാരണക്കാരിലേക്ക് കലയെ എത്തിക്കുന്നതിൽ കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ വിജയിച്ചതിന്റെ അടയാളമാണ് തുള്ളൽ.
ചവിട്ടുനാടകം (Chavittu Natakam)
ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിനിടയിൽ പ്രചാരമുള്ള, വർണ്ണാഭമായ ഒരു സംഗീത നാടക രൂപമാണ് ചവിട്ടുനാടകം. തീവ്രമായ ചലനങ്ങളും അഭിനയവുമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത.
- ഉത്ഭവം: പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ വരവിനുശേഷമാണ് ഈ കലാരൂപം കേരളത്തിൽ രൂപപ്പെട്ടത്. പാശ്ചാത്യ ഓപ്പറകളുടെയും കേരളത്തിലെ നാടൻ കലകളുടെയും (പ്രത്യേകിച്ച് കളരിപ്പയറ്റ്) ഒരു സങ്കരരൂപമാണിത്.
- പേരിന് പിന്നിൽ: നടൻമാർ തടികൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച തട്ടിൽ (സ്റ്റേജ്) താളാത്മകമായി ചുവടുകൾ ചവിട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നതിനാലാണ് ഇതിന് ചവിട്ടുനാടകം എന്ന് പേര് വന്നത്. ഇതിലെ ചുവടുകൾക്കും താളത്തിനും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
- വേഷവിധാനം: യൂറോപ്യൻ സൈനികരുടെ മാതൃകയിലുള്ള വർണ്ണാഭമായ കുപ്പായങ്ങൾ, കിരീടങ്ങൾ, വാളുകൾ, പരിചകൾ എന്നിവയാണ് വേഷവിധാനങ്ങൾ. ഇത് കാണികൾക്ക് ഒരു ദൃശ്യവിരുന്നാണ് സമ്മാനിക്കുന്നത്.
- പ്രമേയം: സാധാരണയായി ബൈബിൾ കഥകളോ വീരസാഹസികരായ ക്രൈസ്തവ രാജാക്കന്മാരുടെ (ഉദാഹരണത്തിന് ചക്രവർത്തി ചാര്ലിമെയ്ൻ – ‘കല്ദീശ് നായകൻ’) ചരിത്രമോ ആണ് ഇതിൽ അവതരിപ്പിക്കാറുള്ളത്.
- അവതരണ രീതി: സംഗീതം, നൃത്തം, അഭിനയം എന്നിവയുടെ ഒരു മിശ്രിതമാണിത്. പാട്ടുകൾ പാടിക്കൊണ്ട് കഥ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു. പുരാതനമായ ‘ചെന്തമിഴ്’ കലർന്ന ഭാഷയിലാണ് ഇതിലെ പാട്ടുകൾ മിക്കവാറും രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ചുരുക്കത്തിൽ, കേരളത്തിലെ ലത്തീൻ കത്തോലിക്കാ സമുദായത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക അടയാളമാണ് ചവിട്ടുനാടകം. ഇതിലെ ആയോധനകലയുടെ കരുത്തും സംഗീതത്തിന്റെ ലയവും ഇതിനെ മറ്റ് കലാരൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടു നിർത്തുന്നു.
അനുഷ്ഠാന കലകളും നാടൻ കലകളും (Ritual and Folk Arts)
- പടയനി: ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നടത്തുന്ന ഒരു അനുഷ്ഠാന കലയാണിത്. കവുങ്ങിൻ പാളകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കോലങ്ങളും വേഷവിധാനങ്ങളുമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത.
- തിരുവാതിരക്കളി: പ്രധാനമായും തിരുവാതിര ആഘോഷവേളകളിൽ സ്ത്രീകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ലളിതവും മനോഹരവുമായ ഒരു പരമ്പരാഗത നൃത്തരൂപം.
- ഒപ്പന: മുസ്ലിം സമുദായങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രചാരമുള്ള, പ്രധാനമായും കല്യാണവേളകളിൽ സ്ത്രീകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആഹ്ലാദകരമായ ഒരു സാമൂഹിക നൃത്തരൂപം.
- മാർഗ്ഗംകളി: കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവർ (സിറിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ) അവതരിപ്പിച്ചു വരുന്ന പുരാതനവും കലാപരവുമായ ഒരു നൃത്തരൂപം.
- പുലിക്കളി: “കടുവ കളി” എന്നും ഇതറിയപ്പെടുന്നു. ഓണാഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി കലാകാരന്മാർ പുലിയുടെയും വേട്ടക്കാരന്റെയും വേഷം കെട്ടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു.
കായിക വിനോദങ്ങളും വാദ്യകലകളും
- കളരിപ്പയറ്റ്: ലോകത്തിലെ എല്ലാ ആയോധനകലകളുടെയും മാതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന കളരിപ്പയറ്റ്, അതീവ നൈപുണ്യവും പാരമ്പര്യവുമുള്ള ഒരു പ്രതിരോധ രീതിയാണ്.
- ചെണ്ടമേളം: ക്ഷേത്രോത്സവങ്ങളുടെ അവിഭാജ്യ ഘടകമായ ഇത് ചെണ്ട, കൊമ്പ്, ഇലത്താളം തുടങ്ങിയ പരമ്പരാഗത വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ചേർന്ന ശക്തമായ ഒരു താളലയ വിരുന്നാണ്.
വള്ളംകളി
കേരളത്തിലെ കായലുകളിൽ നടന്നുവരുന്ന വള്ളംകളിക്ക് 400 വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് ചുണ്ടൻ വള്ളങ്ങളും മറ്റ് ഇനം വള്ളങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. തീരദേശ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കുടികൊള്ളുന്ന ഹിന്ദു ദൈവങ്ങളെയും പഴയകാല രാജാക്കന്മാരെയും ആദരിക്കുന്നതിനായുള്ള ഒരു മതപരമായ അനുഷ്ഠാനമായാണ് വള്ളംകളി നടത്തിയിരുന്നത്.
- ചരിത്രപരമായ പ്രാധാന്യം: പണ്ട് കാലത്ത് കേരളത്തിലെ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നവയാണ് ഈ വള്ളങ്ങൾ. പിന്നീട് സമാധാനകാലത്ത് ഇവ വിനോദത്തിനായും ആഘോഷങ്ങൾക്കായും ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
- ആരാധനയും വിശ്വാസവും: വള്ളംകളി വെറുമൊരു മത്സരമല്ല; അതൊരു വഴിപാടായിട്ടാണ് പലയിടങ്ങളിലും കാണുന്നത്. പ്രത്യേകിച്ച് ആറന്മുള ഉതൃട്ടാതി വള്ളംകളി പാർത്ഥസാരഥി ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു വലിയ അനുഷ്ഠാനമാണ്.
- വള്ളങ്ങളുടെ വൈവിധ്യം: ചുണ്ടൻ വള്ളങ്ങളാണ് ഏറ്റവും പ്രശസ്തമെങ്കിലും ചുരുളൻ, ഓടി, വെപ്പ്, ഇരുട്ടുകുത്തി എന്നിങ്ങനെ വിവിധ തരത്തിലുള്ള വള്ളങ്ങൾ മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്.
- സാമൂഹിക ഐക്യം: ജാതിമത ഭേദമന്യേ നാട്ടുകാർ ഒന്നടങ്കം പങ്കെടുക്കുന്ന ഒരു കായിക വിനോദം കൂടിയാണിത്. വഞ്ചിപ്പാട്ടുകളുടെ താളത്തിനൊത്ത് തുഴയുന്ന വള്ളങ്ങൾ കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ അടയാളമാണ്.
ഈ കലാരൂപങ്ങളുടെ പൊതുവായ പ്രത്യേകതകൾ:
- വാദ്യങ്ങൾ: ചെണ്ട, മദ്ദളം, ഇലത്താളം, ശംഖ് തുടങ്ങിയ വാദ്യോപകരണങ്ങൾ ഈ കലകളിൽ അവിഭാജ്യ ഘടകങ്ങളാണ്.
- കഥാതന്തു: രാമായണം, മഹാഭാരതം തുടങ്ങിയ ഇതിഹാസങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കഥകളാണ് പ്രധാനമായും ആവിഷ്കരിക്കുന്നത്.
- സാമൂഹിക പങ്ക്: ജാതി-മത ചിന്തകൾക്കതീതമായി കേരളീയ സമൂഹത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നതിലും സാംസ്കാരിക ബോധം വളർത്തുന്നതിലും ഈ കലകൾക്ക് വലിയ പങ്കുണ്ട്.